Kwa muda mrefu nilikuwa naishi nikiwa nimechoka kiakili kuliko kimwili. Mawazo hayakuacha kunizunguka, usingizi ulikuwa shida, na hata mambo madogo yalionifanya nihisi nimeelemewa.
Nilitabasamu mbele ya watu, ila ndani nilikuwa navunjika polepole. Nilidhani huu ndio mwisho wangu, kwamba msongo wa mawazo ulikuwa umenishinda kabisa. Nilijaribu kujituliza kwa kujishughulisha, kuzungumza na marafiki, hata kujilazimisha kuwa na nguvu.
Hakuna kilichodumu. Kila nikikaa peke yangu, mawazo yalirudi kwa nguvu zaidi. Hofu isiyoelezeka, huzuni ya ghafla, na kukosa matumaini vilikuwa sehemu ya siku zangu za kawaida.
No comments:
Post a Comment