Nilikuwa mama wa kambo nikiwa nimejitahidi kuhakikisha familia yetu ina amani. Nilipokea mabinti wa mume wangu kama sehemu ya familia, nikijua kwamba upendo na uvumilivu ni muhimu. Lakini siku baada ya siku, maisha yangu yalibadilika kwa namna ambayo sikuwahi kudhani ingewezekana.
Mabinti hawa walikuwa wakorofi, wakifanya kila kitu ili kunitukana, kuniudhi, na kufanya maisha yangu kuwa magumu nyumbani. Nilijaribu kuzungumza nao kwa upole, kuwashauri, hata kutumia njia za kawaida za kuunda heshima na familia.
Lakini kila jaribio lilishindikana. Maneno yangu yalisahaulika, na tabia zao ziligawanya familia. Nilijikuta nikiwa na huzuni kubwa, nikihisi kuwa hakuna mtu anayenielewa. Kila usiku nililala nikiwa na shaka, nikiuliza: Je, nitashughulikiaje hili? Je, amani itarudi nyumbani kwetu?
Kadri muda ulivyopita, hali ilizidi kuwa mbaya. Mabinti walipata nguvu, na mimi niliendelea kutokuwa na sauti. Nilijitahidi kuficha uchungu wangu kwa mume wangu, lakini hakika alikuwa akiona. Nilihisi kukata tamaa kabisa. Nilijua kama njia za kawaida hazitatosha kurekebisha tatizo hili.
No comments:
Post a Comment