Katika jamii inayokimbilia kutoa hukumu kuliko kuuliza maswali, tukio la Wema Sepetu kuomboleza kifo cha mbwa wake Manunu limegeuka kuwa kesi ya kijamii.
Wapo waliolia naye.
Wapo waliocheka.
Na wapo waliotukana.
Lakini kati ya kelele zote, kuna kitu kimoja kimepotea:
ukweli.
HOJA YA WANAOKOSOA: JE, KWELI NI UCHURO?
Tusiwafiche—wanaokosoa wana hoja.
Wanasema:
Haiwezekani kuandaa msiba wa mnyama wakati binadamu wanateseka
Ni kinyume cha mila na desturi za Kiafrika
Ni “kuigiza maisha ya kigeni” yasiyoendana na mazingira yetu
Na kwa baadhi, hasa kwa mjamzito—ni ishara ya kupotoka kiimani
Hizi si hoja za kipuuzi.
Ni hoja zinazotoka kwenye msingi wa jamii iliyojengwa kwa karne nyingi ambapo thamani ya uhai ilipimwa kwa ubinadamu pekee.
Lakini swali ni hili:
Je, mila hazibadiliki?
UPANDE MWINGINE: HISIA HAZINA PASIPOTI
Sayansi ya Human-Animal Bond inaeleza wazi:
uhusiano kati ya binadamu na mnyama unaweza kuwa wa kina sawa na ule wa ndugu.
Kwa mtu aliyekaa na mbwa kwa miaka—anayemlinda, anayempa faraja, anayekuwa naye kila siku—mbwa huyo si “kiumbe wa pembeni.”
Ni sehemu ya maisha.
Na hapa ndipo tunapokosea kama jamii:
tunajaribu kupima maumivu ya mtu kwa kipimo chetu.
SHERIA HAZIENDI NA HISIA—LAKINI ZINATHIBITISHA THAMANI
Kama bado kuna shaka, sheria zipo.
Nchini Tanzania, Animal Welfare Act 2008 Tanzania inasisitiza ustawi wa wanyama na kuwatambua kama viumbe vinavyostahili ulinzi na heshima.
Kimataifa, World Organisation for Animal Health inaweka viwango vinavyokiri wazi kuwa wanyama wana uwezo wa kuhisi maumivu na hisia.
Hii ina maana gani?
Jamii inaweza kucheka—lakini mfumo wa sheria haucheki.
DUNIA IMESHAAMUA—SISI TUNABISHANA TU
Hili si tukio la kwanza.
Oprah Winfrey aliwahi kueleza kwa uchungu kumpoteza mbwa wake
Paris Hilton aliwahi kufanya maombolezo makubwa kwa mbwa wake
Zaidi ya hapo, mbwa wa kijeshi duniani hupewa mazishi ya heshima:
Saluti hupigwa
Maafisa wa juu huhudhuria
Taifa hutambua mchango wao
Sasa jiulize:
Kama mbwa anaweza kuzikwa kishujaa, kwa nini raia wa kawaida asiruhusiwe kulia?
UKWELI MGUMU AMBAO HAKUNA ANAYETAKA KUUSIKIA
Hapa ndipo makala nyingi huishia—lakini sisi hatuishii hapo.
Ndiyo, Wema ana haki ya kuomboleza.
Lakini pia, jamii ina haki ya kuuliza maswali.
Swali moja zito linabaki:
Je, tunathamini sawa maumivu ya binadamu na ya mnyama?
Wakati watu wanakufa kimya kimya…
Wakati mateso ya vijana yanapita bila sauti
Kisha tukio la mbwa linachukua mjadala wa taifa—
Hapa ndipo hasira za watu zinapopata mafuta.
Si kwa sababu wana chuki na mbwa.
Bali kwa sababu wanahisi kuna kupotea kwa mizani ya huruma.
TATIZO SI WEMA—NI JAMII ILIYOCHOKA KIHISIA
Hii si hadithi ya Wema peke yake.
Ni hadithi ya jamii:
Inayochoka kuona mateso ya binadamu yakipuuzwa
Inayochanganyikiwa na mabadiliko ya dunia
Inayopoteza mipaka kati ya mila na maisha mapya
Na matokeo yake?
Hasira zinamwagika mahali pasipo stahili.
HITIMISHO: MIZANI YA HURUMA, SI MASHINDANO YA MAUMIVU
Labda si sahihi kusema Wema amekosea.
Labda si sahihi kusema wanaomkosoa wamekosea.
Lakini kuna swali moja ambalo hatuwezi kulikwepa:
Je, jamii inayoweza kulia kwa mbwa hadharani—lakini ikashindwa kulia kwa binadamu kimya kimya—inaelekea wapi?
Hata hivyo, ni muhimu kuelewa jambo moja:
hili halimaanishi kwamba maumivu ya binadamu hayana nafasi—bali ni wito wa kupanua wigo wa huruma, si kuupunguza.
Kwa sababu mwisho wa siku,
tatizo si kulia kwa mbwa.
Tatizo ni pale tunapochagua ni maumivu yapi yana thamani—na yapi hayana.
“Sio kila saini ni wino—zingine ni alama za hisia.
Wakati wengine wakiona mzaha, hapa kuna watu wanaandika maumivu yao kimya kimya.
Msiba si kipimo cha aina ya kiumbe aliyepotea—ni ukubwa wa nafasi aliyokuwa nayo moyoni.”
Imeandikwa na Victor Bariety 0757-856284














No comments:
Post a Comment